Vereniging voor OverheidsManagement

door Marloes Pomp

Wat doen die daar?, zult u denken. Wachten ze op de toekomst? Zijn ze er nog niet klaar voor? Zitten ze opgesloten? Zijn ze misschien vergeten? Of zijn ze onderling ambtenaartjes in spé aan het maken, in een poging om te anticiperen op de vergrijzing en krapte op de arbeidsmarkt?

Niks van dat alles. Ze zijn er zelf gaan zitten, maar willen er niet zijn. Ze staan klaar om de bezem door de overheid te halen, weten ook precies welk middel voor welk probleem nodig is. Soms door een aantal jaar ervaring, soms door de nieuwste gadgets in te zetten. Van flansjesdweil tot groene zeep, niks is ze te gek. Het gaat hen erom dat de boel aan kant is, zodat het weer lekker fris ruikt.

Er wordt dan ook druk gekakeld in de bezemkast over hoe vies het huis is en wat er allemaal moet gebeuren tijdens de grote schoonmaak. “De hiërarchie in huis is zó 2008! En die muffe werkplek kan echt niet meer. Of wat te denken van de Ikea troep in de garage?” Onder het genot van een biertje komen ze tot de meest briljante plannen. Vrolijk brallen ze in koor: “hoppie, hoppie, hoppie, leidinggevende door het soppie!”. Af en toe zetten ze hun plannen in een nota en schuiven deze dapper onder de deur door. Voor de Secretaris Generaal of de Minister. Zo dat hebben ze maar mooi gezegd.

Wat is er met onze jonge ambtenaren aan de hand? Waarom passen ze zich zo snel aan terwijl ze heel goed weten hoe het beter kan? We krijgen namelijk beelden voorgeschoteld over een extreem eigenzinnige generatie Y, die totaal anders denkt en werkt. Kijk bijvoorbeeld eens naar onderstaande filmpjes op You Tube.

http://www.youtube.com/watch?v=SEZM6nUhKW8
http://www.youtube.com/watch?v=hOQj6MAi3S4&feature=related

We zien ze echter nauwelijks bij de overheid terug. Werken ze dan niet bij ons? Of kloppen de beelden niet, zijn ze niet zo wezenlijk anders dan voorgaande generaties? Het antwoord is beiden.

Doordat we bij voorkeur mensen selecteren die in het typische ambtenarenprofiel passen sluiten we de echt anders werkende jongeren veelal uit. Hebben we er af en toe toch één te pakken dan vertrekt deze vaak gefrustreerd door onvoldoende ruimte en technologische mogelijkheden of neemt plaats in de bezemkast door zich aan te passen.

Maar tevens kloppen de beelden ook niet. Het is namelijk niet alleen de jongste generatie die echt anders zal werken en denken, u en uw organisatie zullen dat binnen no time ook doen door de toenemende mate van digitalisering, internationalisering en flexibilisering. U zult daardoor gelukkig snel inzien dat email de chat van bejaarden is.

De organiatie zal in toenemende mate een verzameling van individuen zijn die op basis van gedeelde waarden aan gezamenlijke doelen werken. Veelal tijdelijk. Kantoren zijn ontmoetingsplekken geworden. Fysieke, vaste werkplekken zijn er niet meer. Medewerkers gebruiken hun eigen e-portal. Deze portal biedt toegang tot de organisatie en is overal toegankelijk. Een afdeling, directie of zelfs een departement ontstaat door deze portals aan elkaar te koppelen, dat gebeurt snel door de noodzaak van een tijdelijk samenwerkingsverband. Deze is ook even snel weer verdwenen.

Samen vormen zij het ‘merk’ overheid. Organisaties zullen zich in de toekomst in mindere mate op imago kunnen onderscheiden. De kwaliteit van de medewerkers maakt daardoor in toenemende mate het verschil voor de organisatie.

Kwaliteit stop je niet weg in een kast. Het is cruciaal dat we voorafgaand aan de grote schoonmaak eerst de bezemkast eens opruimen. Wat weg kan, moet weg. Wat van nut is gaan we gebruiken. Tevens laten we het niet weer zover komen dat van alles in de bezemkast beland wat er niet hoort.

Jonge ambtenaren verenigt u! Werpt uw ketenen af, en kom uit de kast. Niet lullen maar poetsen! Ouderen help ze. Leer ze drammen, pushen en volharden. Zorg voor een omgeving waarin ze authentiek kunnen zijn. Geef vertrouwen en stuur op output. Organisatie kent uw waarden en uw doelen. Maak ze zichtbaar, intern en extern. En bovenal, beloon jonge ambtenaren voor hun comming out. BE PROUD!