door Melina van Gunsteren en Jolanda Peper
Afspreken wat we doen en doen wat we afspreken.
Maar hoe…
Egbert lag in bed en probeerde te slapen. Hij was moe van de verbouwing maar het lukte hem niet om in slaap te vallen. Hij dacht terug aan de afgelopen week. Egbert had zich erop verheugd dat Erik en Mark zouden komen helpen met de verbouwing in de keuken. Maar wat liep het anders dan hij had gedacht!
De dag dat Erik en Mark kwamen, had hij zich gestoord aan de rommel in de keuken. De tegelzetter was al begonnen, terwijl de loodgieter nog leidingen moest aanleggen. De levering van het aanrechtblad had zes weken vertraging. Overal lag gereedschap en het was er niet overzichtelijker op geworden. Egbert probeerde het zo netjes mogelijk te houden. Ieder kopje waste hij meteen met de hand af, want zijn afwasmachine moest nog geïnstalleerd worden. Egbert maakte vast een lijstje om Erik en Mark op deze klusjes te wijzen.
“Na iedere maaltijd afwas wegwerken
Aanrecht en de kookplaat afsoppen
Na koffie en theezetten de boel opruimen
Kopjes en glazen na gebruik afwassen
Geen afwas in de keuken”
Maar de eerste ochtend dat Erik en Mark er waren begon het al. Tussen de tegels en leidingen stonden lege glazen en schaaltjes. Toen de jongens waren opgestaan, wees Egbert ze meteen op de afspraken. Erik mompelde: ‘hoezo, afspraken?” Egbert reageerde er maar niet op. Erik was nou eenmaal geen ochtendmens. Mark had alleen maar gezucht en ruimde de afwas op.
Tot Egberts verbazing stond er de volgende ochtend weer afwas in de keuken. Achteraf gezien had hij misschien wel iets te geïrriteerd gevraagd waarom die afwas niet af was. Onverwachts barstte de bom. Erik had geroepen: “pa, het zijn helemaal geen afspraken. Je deelt gewoon weer taken uit, zonder overleg”. Mark merkte spottend op: “Denk je nou echt dat dit lijstje werkt?” Vind je de afwas belangrijker dan de verbouwing? Kunnen we samen niet even bepalen wie wat doet en wanneer?”
Oude koeien werden uit de sloot gehaald. Egbert zou vroeger ook te weinig rekening met ze hebben gehouden. Te weinig stil hebben gestaan bij wat ze zelf goed konden. In plaats van ze te stimuleren zich te ontwikkelen had hij hen alleen taken opgedragen. En hij had toen ook al de verwachting dat zijn instructies vanzelfsprekend opgevolgd werden.
Overdonderd had Egbert voor de lieve vrede maar niets gezegd. Egbert ging de kopjes afwassen. Mark redde de situatie en nam de leiding. Met zijn drieën verdeelden ze de taken. Mark vroeg wat ze wilden doen en welke hulp ze bij de taken nodig hadden. Erik had nog even fijntjes onder zijn vaders neus gewreven dat dít pas afspraken waren! Mark had iets toegevoegd over efficiënt en transparant, maar dat liet Egbert maar voor wat het was. Zijn werkwijze met het lijstje had nogal wat losgemaakt. Spanning en irritatie. Het leek wel een cultuurbotsing!
In ieder geval was de week voorbij en er was hard gewerkt. Alle drie hadden ze zich gehouden aan de afspraken die onder leiding van Mark gemaakt waren. De keuken was prachtig geworden en ze hadden de week gezellig afgesloten met een borrel.
Egbert draaide zich om in zijn bed en bedacht hoe hij het een volgende anders wilde doen. De botsing door het lijstje was wel leerzaam geweest: samen afspreken wat we doen, waardoor we samen ook doen wat afgesproken is. Egbert viel langzaam in slaap. Hij droomde over een afwas die voor altijd af was.