De Stampij!fabriek werd geboren in 2009. Hoewel dit nog maar kort geleden was, heeft dit evenement toch indruk weten te maken. Eerst was het helemaal niet zo makkelijk – overal moest ze zichzelf opnieuw uitleggen en verklaren… ‘Hoezo fabriek? We gaan wel naar een congres, toch?!’, ‘Hoezo stampij? Is het wel nuttig dan?’, ‘Geen sprekers? Wat gaan we doen dan?’ Ja, ze was nieuw en om het nog erger te maken… ze was anders! Maar er waren early adaptors die in haar geloofden en deze mensen bouwden de fabriek.
Ze gaven haar een aantrekkelijk uiterlijk – veel kleur, fleurig en vrolijk, maar wel met richting en resultaat zodat iedereen kon zien wie zij, de Stampij!Fabriek, was! En ze vulden haar loods met inhoud. Zware kost… arbeidsmarktknelpunten en organisatieontwikkeling bij de overheid… Ze kreeg er bijna buikpijn van. Maar er was geen weg terug meer, haar grote dag was gekomen. Al het wachten, de buikpijn en de twijfelende blikken werden vergeten, want het was haar gelukt.
Lawaai, rumoer en stampij
Haar grote prachtige loods vulde zich met lawaai, rumoer en stampij! ‘Oh, daarom noemen ze jou Stampij!’ zeiden de mensen. En het waren leuke mensen: mensen met een visie, mensen die geven om de wereld waar we allemaal in leven en die er iets moois van willen maken. Mensen met ambitie en doorzettingsvermogen – en, zo vertelden ze aan haar – mensen die, net als zij, óók vaak zichzelf moeten uitleggen. Ze noemen zichzelf ‘ambtenaren’. Deze ‘ambtenaren’ lieten er geen gras over groeien en snel werd er vurig gediscussieerd en begon het verzamelen van ideeën. Aan de veerschillende tafels werden verschillende thema's besproken om samen tot ideeën voor oplossingen te komen. En de Stampij!Fabriek droeg haar steentje bij door voor een sfeer te zorgen waar iedereen zich op zijn gemak voelde. Maar ook: door gewoon te zijn wie ze is: anders, verrassend en onverwacht.
Ruimte voor ideeen en initiatieven
Dit creëerde een unieke omgeving en ruimte voor ideeën en initiatieven. Hier en daar zag ze steeds vaker een fonkeling in de ogen van haar ambtenaren – de geboorte van een nieuw idee! Gelukkig waren er ook mensen die ervoor zorgden dat geen van de ideeën verloren ging en dat de ideeën elkaar ook konden vinden om samen verder te groeien tot een initiatief. En dan was het dus ook tijd om te kijken wie er nou echt zo een pril initiatief wou adopteren – ervoor wilde zorgen, zijn hart erin wilde stoppen maar vooral ook veel tijd en geduld. Een spannend moment voor de Stampij!Fabriek want dit was het moment waarvoor ze zo hard haar best had gedaan. Maar haar zorgen waren gelukkig snel verdwenen toen ze zag hoe enthousiast maar ook serieus de initiatieven opgepakt en omhelsd werden. Ze opende haar zware poorten en de mensen konden meteen aan de slag!
Plotseling was het weer heel stil geworden in de Stampij!fabriek. Maar de succesverhalen druppelden steeds meer binnen. De Stampij!Fabriek had haar doel bereikt: ze wil geen congres voor een dag zijn maar ze wil boeien, ze wil iets veranderen en haar bezoekers helpen om de eerste stap te zetten in richting toekomst.